Badanie przewodnictwa nerwowego (ENG)
Badanie przewodnictwa nerwowego – diagnostyka nerwów obwodowych

Badanie przewodnictwa nerwowego (ENG), czyli elektroneurografia, pozwala ocenić, jak impulsy elektryczne przemieszczają się w nerwach obwodowych.
Jest wykorzystywane w diagnostyce zaburzeń funkcjonowania nerwów, takich jak zespół cieśni nadgarstka, neuropatie i polineuropatie.
Badanie może być pomocne w przypadku drętwienia, mrowienia, pieczenia, zaburzeń czucia, bólu oraz osłabienia kończyn. Wyniki dostarczają informacji o przewodnictwie nerwowym i mogą wspierać ustalenie przyczyny zgłaszanych dolegliwości.
Szukasz badania przewodnictwa nerwowego w Gdańsku? Sprawdź wskazania do ENG, przebieg badania oraz informacje dotyczące przygotowania.

Kiedy warto wykonać badanie przewodnictwa nerwowego ENG?
Badanie ENG może zostać zalecone, gdy występują objawy sugerujące zaburzenie funkcji nerwów obwodowych.
Do najczęstszych należą:
-
drętwienie dłoni, stóp, rąk lub nóg,
-
mrowienie i uczucie „igieł”,
-
pieczenie kończyn,
-
zaburzenia czucia,
-
nadwrażliwość na dotyk,
-
ból o charakterze neuropatycznym,
-
uczucie prądu lub przeszywającego bólu,
-
osłabienie siły mięśniowej,
-
problemy z wykonywaniem precyzyjnych ruchów dłoni,
-
objawy sugerujące ucisk lub uszkodzenie nerwu.
ENG może być również wykorzystywane w diagnostyce polineuropatii, neuropatii uciskowych oraz innych chorób nerwów obwodowych.

ENG w diagnostyce polineuropatii
Jednym z ważnych zastosowań elektroneurografii jest diagnostyka polineuropatii. Polineuropatia oznacza uszkodzenie wielu nerwów obwodowych.
Objawy często rozpoczynają się w stopach i mogą obejmować:
-
mrowienie,
-
drętwienie,
-
pieczenie,
-
zaburzenia czucia,
-
ból,
-
uczucie zimna lub gorąca,
-
osłabienie mięśni.
Badanie ENG pozwala obiektywnie ocenić przewodzenie impulsów w nerwach i może dostarczyć informacji istotnych dla dalszej diagnostyki polineuropatii.
Nieprawidłowy wynik ENG nie zawsze samodzielnie określa przyczynę choroby. Wynik należy interpretować w połączeniu z objawami pacjenta, badaniem neurologicznym oraz – w razie potrzeby – innymi badaniami.

Badanie przewodnictwa nerwowego w diagnostyce zespołu cieśni nadgarstka
ENG jest również często wykorzystywane w diagnostyce zespołu cieśni nadgarstka. Cieśń nadgarstka jest związana z uciskiem nerwu pośrodkowego w obrębie nadgarstka.
Typowe objawy to:
-
drętwienie palców,
-
mrowienie dłoni,
-
ból dłoni lub nadgarstka,
-
nasilanie się objawów w nocy,
-
osłabienie chwytu,
-
wypadanie przedmiotów z ręki.
Badanie przewodnictwa nerwowego może pomóc ocenić, czy przewodzenie w obrębie nerwu pośrodkowego jest zaburzone i jak nasilone są nieprawidłowości.

Jakie nerwy można badać podczas badania przewodnictwa nerwowego (ENG)?
Badanie przewodnictwa nerwowego (ENG) umożliwia ocenę funkcjonowania nerwów obwodowych w kończynach górnych i dolnych. W zależności od zgłaszanych objawów i wskazań diagnostycznych badanie może obejmować ocenę następujących nerwów:
Kończyna górna:
-
Nerw pośrodkowy
-
Nerw łokciowy
-
Nerw promieniowy
-
Nerw skórny boczny przedramienia
-
Nerw skórny przyśrodkowy przedramienia
-
Nerw skórny boczny ramienia
-
Nerw skórny przyśrodkowy ramienia
Kończyna dolna:
-
Nerw strzałkowy
-
Nerw piszczelowy
-
Nerw łydkowy
-
Nerw udowy
-
Nerw skórny boczny uda
-
Nerw udowo-goleniowy
-
Nerw podeszwowy przyśrodkowy
-
Nerw podeszwowy boczny
-
Nerw piętowy przyśrodkowy
-
Nerwy palcowe stopy
Zakres badania dobierany jest indywidualnie, w zależności od objawów pacjenta i podejrzewanej przyczyny dolegliwości. Nie wszystkie wymienione nerwy są badane rutynowo podczas jednej wizyty, a możliwość ich oceny zależy od wskazań diagnostycznych i zastosowanej metody.

Jak wygląda badanie ENG?
Badanie ENG wykonywane jest w pozycji siedzącej lub leżącej, zależnie od badanego obszaru.
1. Przygotowanie
Pacjent zajmuje wygodną pozycję, a osoba wykonująca badanie określa badane nerwy i miejsca stymulacji.
2. Umieszczenie elektrod
Na skórze umieszczane są elektrody rejestrujące odpowiedź nerwu.
3. Stymulacja nerwu
Wybrany nerw jest pobudzany krótkimi impulsami elektrycznymi o kontrolowanych parametrach.
4. Rejestracja odpowiedzi
Aparatura rejestruje odpowiedź nerwu. Na tej podstawie określane są parametry jego przewodnictwa.
5. Analiza wyniku
Uzyskane wartości są analizowane przez lekarza w odniesieniu do objawów oraz celu badania.
Specjaliści w NeuroVitalis zajmujący się
badaniem przewodnictwa nerwowego (ENG)
Co warto wiedzieć? – Badanie przewodnictwa nerwowego (ENG)
Czy badanie przewodnictwa nerwowego ENG jest bolesne i jakie odczucia mogą mu towarzyszyć?
Badanie ENG może powodować niewielki dyskomfort związany z krótkimi impulsami elektrycznymi, odczuwanymi jako mrowienie lub lekkie ukłucia. Badanie jest zazwyczaj dobrze tolerowane, a odczucia ustępują po zakończeniu stymulacji.
Tak. Zakres badania może obejmować ocenę kilku nerwów, w zależności od zgłaszanych objawów i celu diagnostycznego. Neurolog dobiera zakres badania do konkretnego problemu pacjenta.
Tak. Badanie ENG może obejmować nerwy kończyn górnych, kończyn dolnych lub inne wskazane obszary. Zakres zależy od lokalizacji objawów oraz podejrzenia diagnostycznego.
Tak. Zaburzenia przewodnictwa nerwowego mogą występować w przebiegu neuropatii cukrzycowej, dlatego ENG może być jednym z elementów jej diagnostyki. O zakresie badania decyduje lekarz na podstawie objawów i badania neurologicznego.
Tak. ENG może pomóc w ocenie funkcjonowania nerwu po jego uszkodzeniu oraz w określeniu charakteru występujących zaburzeń przewodnictwa. W zależności od sytuacji neurolog może zalecić również inne badania specjalistyczne.
Tak. Badanie przewodnictwa nerwowego może dostarczyć informacji pomocnych w diagnostyce neuropatii uciskowych, czyli zaburzeń powstających wskutek ucisku nerwu. Jednym z najczęstszych przykładów jest zespół cieśni nadgarstka.
Tak. Parametry przewodnictwa mogą różnić się pomiędzy poszczególnymi kończynami. Znaczenie takich różnic ocenia neurolog, biorąc pod uwagę uzyskane wartości, objawy oraz pozostałe elementy badania.
Niektóre informacje dotyczące stanu zdrowia i przyjmowanych leków mogą mieć
Badanie ENG nie wymaga zazwyczaj okresu rekonwalescencji, dlatego po jego wykonaniu pacjent może wrócić do codziennych aktywności, o ile lekarz nie zaleci inaczej.


